28 June 2010

Gods huis is mooi...


Elder Freeman en ik hebben een doopdienst gehad!!! We hebben een geweldige zuster kunnen dopen die al een paar weken naar de kerk komt. Ze heeft echt het verlangen gehad om haar leven te veranderen. Toen wij haar gisteren na de kerk bezochten, zag je gewoon een verschil in haar. Het leek wel alsof ze straalde. Ze is echt gewillig om te leren en leest alles wat wij haar geven. Ze heeft in ongeveer een week het boek van mormon uitgelezen en leest nu (omdat wij geen tripple combinations hebben) Teachings of the Prophet Joseph Smith. Als wij haar een Liahona geven, is het binnen een paar dagen uitgelezen.


Elder Freeman en ik zijn zo blij dat wij deze maand toch nog konden dopen. Deze zuster was Elder Freemans eerste dopeling en mijn laatste. Het doel van de zending was om alle collegaschappen te laten dopen en Elder Freeman en ik hebben een doel gesteld om dat te doen. Wij wilden niet de reden zijn dat dit doel van de zending niet werd behaald.

Op zending ben ik beter te weten gekomen, dat God het is, die ons de vele zegeningen geeft die wij elke dag krijgen. Ik heb bijvoorbeeld de afgelopen paar weken toespraken in de kerk moeten geven. Ik had elke week niet echt een idee waarover ik het zou moeten hebben. Nadat ik had gebeden en gevraagd wat ik zou moeten zeggen, kwamen de schriftteksten één voor één in gedachte. En toen ik begon te praten, leek het echt alsof mijn mond gevuld werd en de woorden gewoon uitgestroomd kwamen. Ik ben dankbaar voor de Geest die mij heeft geleid om goed te doen. Ik ben dankbaar voor mensen die mij hebben ondersteund en die samen met mij zulke geestelijke ervaringen hebben kunnen meemaken.

Ik zat zondag vlak voor mijn toespraak naast een klein meisje van ongeveer 5 jaar of zo. Ik hield haar een beetje bezig zodat haar moeder naar de toespraken kon luisteren. Ik dacht er niet veel over na maar gaf haar een kaartje met een foto van de Salt Lake Tempel. Ze nam het en bleef ernaar kijken. Toen wees ze ernaar met haar vinger en zij, "Dit is Gods huis. Gods huis is mooi." Het lijkt gewoon op een klein ding maar deze woorden van het meisje had voor mij op dat moment zo veel waarde. Ik heb kunnen zien hoe rein en schoon wij als mensen weer moeten worden. Ik kon niet veel met haar erover spreken omdat ik toen mijn toespraak moest geven maar als ik eerlijk ben was dat één van de meest geestelijke momenten van de week. Ik gebruikte wat zij zei in m'n toespraak. Ik sprak over gezinnen en het belang van sterke gezinnen. Ik legde aan de mensen uit dat wij alleen sterke gezinnen kunnen hebben als wij;

1. Bidden als gezin (3 Nephi18:22)
2. Over de Verzoening spreken met ons gezin (Jakob 4:12)
3. Als gezin naar de kerk gaan (Joh. 6:51...) om door het avondmaal samen eeuwig leven te krijgen.

Er waren mensen in de gemeente die begonnen te tranen toen ik dat aanhaalde wat het kleine meisje zei. De Geest was tijdens de avondmaalsvergadering zo sterk.

Ik ben dankbaar voor al die geweldige ervaringen. Dit is het werk van de Heer. Ik weet het omdat ik het heb kunnen zien en voelen.

Jeff

P.S. Hup Holland Hup...Ik hoop dat ze winnen. :D

24 June 2010

Alles is goed...

Wij waren maandag en dinsdag in Paramaribo en hadden de gelegenheid om de familie Kromopawiro bezoeken. Ze zijn echt geweldig. Ze waren zo blij om me te zien. De Elders hadden hun niet verteld dat ik zou komen. Toen we daar annkwamen en ze ons zagen, begonnen ze gelijk eten te koken. Ze zeiden allemaal dat ik was afgevallen :D.
Lekker Eten
Ik vind het zo geweldig dat ik een goede band met zo veel mensen mag hebben, die ik hier op zending heb mogen helpen.

The Joy of the Gospel
Ik ben al begonnen om een paar dingen te sorteren en alles in een koffer te leggen. Ik zal niet veel hebben om mee te nemen. Er zijn niet veel dingen die wij kunnen mee nemen. Ze raden ons ook af om veel te kopen en naar huis te brengen omdat je dan ook door de douane moet. Elder Koenen had echt veel en heeft veel in een doos naar huis moeten sturen of achter moeten laten en dat wil ik dus niet.

Alles is goed en ik zal mijn best blijven doen om nog zo veel mogelijk mensen aan te spreken. Ik heb zo veel wonderen gezien en ben dankbaar voor de vele zegeningen die ik heb ontvangen. Bedankt voor alles wat jullie voor mij doen.

Love, Jeff


17 June 2010

A mission is an amazing experience

The Lord is really blessing us in Nickerie. We did not have a baptism as planned because our friend moved and we had the hardest time finding his house, but he came to church and we will be having his baptism this coming Saturday. That way we can help the mission with our goal of all companionships baptizing this transfer.

My new companion, Elder Freeman is doing fine. He is still adjusting to the new culture and does not speak a lot. I still do a lot of the teaching. I try to get him to speak more, but he get nervous and stutters and shares something really short and looks at me to continue. I think he'll get the hang of it soon. He is a good kid. He does not complain and he works hard. He is just still very new. I remember when I first came out. I think I might have been the same way to some extent.

Elder Freeman and I are now in Paramaribo because he had to get a visa extension, so we are spending 2 days here in Paramaribo. We were able to see one of my favorite families and share a lesson with them. I was very happy to see them again. we had a very spiritually uplifting lesson. Elder Lake, Elder Koenen and I have had some of the most amazing experiences with them. I am thankful for their faithfulness and their testimonies.

It's great to hear that Holland did well in the first match of the World Cup. We don't watch the games, but people tell us the scores all of the time. They even printed a schedule for us, so we would know who played who and when. The world cup really takes over the lives of these people sometimes. When there is a game there is no way people will let us in to talk.

The mission is an amazing experience, but I am a little excited about what's next. I will work hard for the last few weeks, but I sometimes find myself thinking about my student life at the University of Kent. I am grateful for the opportunity that I have had to be here and the opportunity that I still have to serve.

Thank you for all you have done for me and for your prayers

Love,

Jeff

12 June 2010

Ik vertrouw er op....

Deze week was echt geweldig. Het Districtpresidiums was zaterdag en zondag in Nickerie om een nieuwe gemeentepresident te roepen. We hebben nu een broeder als gemeentepresident die pas 4 maanden geleden is gedoopt. Hij is geweldig. Hij doet z'n best en wil echt veranderingen in de gemeente zien.

Wij hebben samen met hem en het Districtspresidium gebeden en gevast. Als resultaat hadden wij 36 mensen in de kerk. Elder Freeman en ik hadden 5 onderzoekers in de kerk. De geest was zo geweldig sterk en ik weet zeker dat de leden en onderzoekers dit konden voelen. Ik ben zo dankbaar dat er een Hemelse Vader is die gebeden hoort en wonderen laat gebeuren.

Om deze broeder te helpen werden twee raadgevers gekozen. Elder Manwill als 1e raadgever en ik als 2e raadgever. Wij moeten er gewoon voor zorgen dat alles goed gaat en hem een beetje trainen. Wij zullen woensdag een Gemeentepresidiumsvergadering hebben. Ik ben echt dankbaar voor de gelegenheid, die ik mag hebben om hier in Nickerie te dienen. Het is echt heel anders dan de stad maar het is hier toch wel leuk.


Ik werd ook weer gevraagd om in deze laatste paar weken pianoles te geven omdat hier niemand is die piano kan spelen. Ik hoop dat het zal lukken omdat ik niet echt mensen in de gemeente zie die verstand hebben van muziek. Ik zal gewoon m'n best doen en hopen en bidden dat ik iemand zal vinden die het snel zal leren.

Ik zou heel graag in Dordrecht willen spreken. Het lijkt me wel leuk om ook in Nederland een toespraak te geven.

Ik weet dat dit het werk van de Heer is. Ik heb gezien dat Hij dit werk leidt en dat Hij ervoor zorgt dat wij succesvol zijn als wij zijn geboden onderhouden. Hij houdt van al zijn kinderen. Die liefde heb ik kunnen voelen voor de mensen die ik heb kunnen onderwijzen. Ik heb geweldige wonderen mogen zien en weet dat jullie die wonderen ook kunnen zien in dienst van de Heer. Ik ben dankbaar voor de gelegenheid die ik nu heb, om hem hier in Nickerie te dienen. Ik vertrouw erop dat wij nog veel succes zullen hebben. Als alles goed gaat, zullen wij komende zaterdag een doopdienst hebben.

Ik hou van jullie en ben dankbaar voor alle gebeden die jullie voor mij spreken. Ik bid dat onze hemelse Vader jullie zal zegenen en leiden.

Jeff

31 May 2010

Onverwachts naar Trinidad



Ik heb een hele bijzondere week gehad. Ik moest onverwachts naar Trinidad om mijn visum voor Suriname te vernieuwen. Het zendingskantoor heeft het me niet echt op tijd laten weten waardoor ik dus niet echt mijn spullen kon inpakken. Ik zat dus plotseling met alle departing elders in Trinidad. Ik voelde me toch wel een beetje raar omdat ik wist dat ik ook in 6 weken naar huis zal gaan. Elder Swart, Elder Holtz, Elder Mecham en Elder Schroath gingen allemaal terug naar huis. Een paar van die Elders spraken alleen over thuis en dat maakte het voor mij ook een beetje moeilijk om niet aan thuis te denken.

Uiteindelijk kreeg ik een bericht van President Gamiette dat mijn nieuwe collega die avond in Trinidad aan zou komen en dat ik hem mocht gaan ophalen. Rond 10 uur in de avond reden President Gamiette, de APs en ik naar het vliegveld in Trinidad. Daar stonden we bijna 3 uur te wachten omdat de marechaussee hem niet het land in wilde laten. Toen hij er eindelijk uitkwam zag hij er zo bang uit. Hij was aan het trillen. Hij zei dat hij de mensen in Trinidad niet kon verstaan en wist niet helemaal wat ze van hem verwachtte. Het was best wel een beetje grappig om dit te zien. Gelukkig is toch alles goed voor hem gegaan.

Hij heet Elder Freeman en komt uit Blackfoot, Idaho. Hij is 19 jaar oud en is heel z'n leven lid van de kerk. We zijn samen terug naar Suriname gevlogen en werden gelijk naar Nickerie gebracht dat zo'n 200 km van Paramaribo vandaan is. We begonnen gelijk hard te werken en ik moet eerlijk zeggen dat de eerst paar dagen op de fiets best wel moeilijk waren nadat ik 6 maanden in een auto heb gezeten. Ik kon gelijk opmerken dat de mensen hier in Nickerie een andere denkwijze hebben dan in de stad. Van 2 tot 5.30 uur is alles dood. Er is geen hond op straat. Als je rond die tijd geen afspraken hebt, zit je op je fiets en rijdt rondjes om Nickerie. De mensen slapen hier gewoon rond die tijd. oh...en als je ze wakker maakt worden ze boos. Ik zorg er dus voor dat we rond die tijd altijd afspraken hebben. Elder Freeman doet erg z'n best. Het is gewoon voor hem een beetje moeilijk omdat hij nog niet echt Nederlands spreekt. Het zal hem wel lukken.

Maar goed, Zondag kwamen we naar de kerk. Er was om 9 uur nog niemand (de kerk begint om 10 uur.) Ik stapte binnen en werd gegroet door een plas "geel water" (ik wil liever niet weten wat het was). Toen wij het hadden opgeruimd, was het al bijna half 10. Rond die tijd kwam ook Broeder Fisher, die de leiding heeft. Hij begon dingen voor te bereiden voor de vergadering, die om 10 uur zou beginnen. Om 10.05 was er nog niemand. Om 10.15uur was er een zuster met twee kinderen. We begonnen de dienst met 9 mensen waarvan 4 zendelingen waren en 2 volwassen. Ik hoop niet dat dat normaal is, maar de tijd zal het leren.

De Heer heeft ons wel laten zien dat Hij ons zal leiden. Elder Freeman en ik waren opzoek naar een meisje die was weggelopen van huis en niet meer naar de kerk komt. Ik had haar maar één keer in de stad gezien en wist niet eens meer wie ze was. Zondag middag zaten we na de kerk op de fiets en fietsten langs een winkel en zagen een meisje en blijkbaar haar vriend bij die winkel staan. Zoals ik altijd doe, zei ik "hallo" en ging door. Op eens zagen wij een onderzoeker op zijn brommer om de hoek komen en naar de winkel rijden. Iets zei me om hem te groeten en dus draaide ik om en fietste naar de winkel. Toen ik daar aankwam was hij al zo goed als weg en stopte ik vlak voor dat meisje die mij aankeek. Toen op eens kwam de naam Jennifer in mij op (de naam van de jonge dame die wij zochten) en ik zei,"Hey, jij bent toch Jennifer?" Ze zei, "ja". We hadden haar dus gevonden. Ik weet zeker dat dat niet mijn doen was maar dat de Heer ons heeft geholpen. We hadden haar nooit alleen kunnen vinden. De Heer heeft mij daardoor laten zien dat hij weet wie ons nodig heeft en dat ik mijn vertrouwen op Hem kan leggen.

Ik ben dankbaar voor zulke ervaringen en dat ik deze laatste 6 weken nog hard kan werken. Ik weet dat de Heer mij zal leiden en ook jullie zal leiden als wij Hem vragen.

Bedankt voor jullie gebeden.

Liefs, Jeff